SUPER-BOWL.PL

Tak wyglądają prawdziwi kibice

1. Oakland Raiders:

2. Cleveland Browns:

3. Jacksonville Jaguars:

Chris Johnson – gwiazda Tennessee Titans rozpocznie 30 lipca razem z zespołem przygotowania do nowego sezonu. Zawodnik groził, że może nie stawić się na obóz przygotowawczy, o ile ‘Tytani’ nie zaproponują mu nowego wieloletniego kontraktu w granicach co najmniej 30 mln USD.

Dotychczasowa umowa, którą Johnson podpisał jako ‘rookie’ wybrany w I rundzie draftu 2008 (24th pick), przewidywała za kampanie 2010/11 wynagrodzenie w wysokości $550,000.
To śmiesznie mało, ale kto mógł w 2008 r. przypuszczać, że Johnson w ciągu dwóch lat stanie się najlepszym biegaczem NFL.

Titans musieli zadbać o to, żeby mieć do dyspozycji najlepszego gracza drużyny. Z drugiej strony Jonhson, po znakomitych występach w dwóch poprzednich bataliach, nie za bardzo mógł sobie pozwolić na zrezygnowanie z gry w sezonie 2010/11 i przerwanie świetnie rozwijającej się kariery.
W tym tygodniu strony osiągnęły kompromis. Zawodnik zarobi około 2,5 mln USD. Ze względu na niepewność finansową w NFL, w związku z wypowiedzniem obowiązującej między właścicielami i graczami umowy zbiorowej, strony przesunęły o rok decyzje o kontrakcie wieloletnim.

I tak Chris Johnson może skupić się na przygotowaniach do nowego sezonu i próbie pobicia rekordu Erica Dickersona – 2105 jardów przebiegniętych w jednym sezonie (1984). W poprzednim roku gwiazdor Titans był bardzo blisko – jako szósty gracz w historii NFL przekroczył granicę 2000 jardów i zakończył kampanie z 2006 jardami na koncie. Kontynuuje także świetną serię – w 11 kolejnych meczach sezonu 2009/10 przekraczał granicę 100 jardów – statystyki poniżej:

1	Sep 10	TEN @ PIT	L 10-13	57 jardów
2	Sep 20	HOU @ TEN	L 31-34	197 jardów
3	Sep 27	TEN @ NYJ	L 17-24	97 jardów
4	Oct 4	TEN @ JAC	L 17-37	83 jardów
5	Oct 11	IND @ TEN	L 9-31	34 jardów
6	Oct 18	TEN @ NWE	L 0-59	128 jardów
7		bye
8	Nov 1	JAC @ TEN	W 30-13	228 jardów
9	Nov 8	TEN @ SFO	W 34-27	135 jardów
10	Nov 15	BUF @ TEN	W 41-17	132 jardów
11	Nov 23	TEN @ HOU	W 20-17	151 jardów
12	Nov 29	ARI @ TEN	W 20-17	154 jardów
13	Dec 6	TEN @ IND	L 17-27	113 jardów
14	Dec 13	STL @ TEN	W 47-7	117 jardów
15	Dec 20	MIA @ TEN	W 27-24	104 jardów
16	Dec 25	SDG TEN	L 17-42	142 jardów
17	Jan 3	TEN @ SEA	W 17-13	134 jardów

W NFL rozpoczęły się przygotowania do nowej kampanii. W związku z tym, że kluby nie zaoferowały im znacząco lepszych kontraktów, na treningi nie stawiło się kilku znanych zawodników:

Atari Bigby SS (Green Bay)
Jarrad Page FS (Kansas City)
Ronnie Brown RB (Miami)
Logan Mankins OG (New England)
Vincent Jackson WR (San Diego)
Marcus McNeill OT (San Diego)
Shawne Merriman OLB (San Diego)
Donald Penn OT (Tampa Bay)
Carlos Rogers CB (Washington)

Trwają przepychanki pomiędzy Washington Redskins i Albertem Haynesworthem. Akurat Haynesworth nie musi martwić się o pieniądze, po tym jak w zeszłym roku znani z hojności Redskins zaoferowali mu 7-letni kontrakt wart $100 mln. Albert chciałby zmiany taktyki drużyny, tak aby mógł pokazać pełnie swoich umiejętności.
Po świetnych występach w zeszłym sezonie, nowych kontraktów chcieliby Darrelle Revis z New York Jets i Chris Johnson z Tennessee Titans.

Tymczasem analitycy Yahoo skupiają uwagę na słabych stronach drużyn NFL w minionym sezonie i przedstawiają propozycje rozwiązania tych problemów:

Detroit Lions: Roaming Suh key to improving Lions pass D

St. Louis Rams: Rams need to utilize Bradford in shotgun

Tampa Bay Buccaneers: Bucs need flexible approach on D-line

Oakland Raiders: Raiders’ Campbell, Miller must connect

Seattle Seahawks: Seahawks’ pass rush needs a boost

Cleveland Browns: Wallace, Cribbs can spice up bland offense

Kansas City Chiefs: Chiefs’ blitz must get into a ‘zone’

Chicago Bears: Martz must utilize Bears’ tight ends

Buffalo Bills: Gailey has ‘shot’ at improving Bills’ offense

Jacksonville Jaguars: Jags must recover from bad experiment

Washington Redskins: ‘Skins need money’s worth from DT

Tennessee Titans: Titans need to use Johnson more as decoy

New York Giants: Jacobs needs to reassert powerful presence

Atlanta Falcons: Falcons need to send more blitzes

Carolina Panthers: Panthers run defense must force redirections

Cincinnati Bengals: Palmer, Gresham must form fast bond

Denver Broncos: Tebow can help cure red-zone woes

Arizona Cardinals: Whisenhunt must put RBs in comfort zones

San Francisco 49-ers: Niners need to ‘cross’ opponents

Pittsburgh Steelers: Bunch formation will take pressure off QB

Miami Dolphins: Dolphins pass D must minimize big plays

San Diego Chargers: Proper spacing may cure Chargers’ pass D

Philadelphia Eagles: Bradley, Sims key to Eagles LB corps

Dallas Stars: Boys have to sacrifice big plays for protection

New England Patriots: Pats in a hurry to fix pass-rushing decline

Green Bay Packers: Packers need more help up front

Baltimore Ravens: Secondary is Ravens’ primary concern

Minnesota Vikings: Vikings secondary an issue

New York Jets: Play-action gives Jets extra dimension

Władze NFL zdecydowały, że w 2014 r. mecz Superbowl XLVIII zostanie rozegrany w New Jersey na nowym stadionie New York Giants i New York Jets: New Meadowlands Stadium East Rutherford, N.J.
Obiekt, którego budowa kosztowała 1.6 mld USD, jest najdroższym stadionem wybudowanym kiedykolwiek przez człowieka.

Pierwszy mecz NFL zostanie rozegrany na owym monstrum 12 września 2012 – gospodarzem spotkania będą Giants. Ponieważ oba kluby są właścicielami stadionu w 50%, o tym kto będzie gościł inauguracyjne spotkanie, decydował rzut monetą.

W całej sprawie decyzji o przyznaniu finału w 2014 r. jest jeden szkopuł – stadion nie ma dachu a jak wiadomo mecze Superbowl rozgrywane są w lutym. Stąd we władzach ligi nie było jednomyślności … może ze względu na celebrities … z pewnością fryzury i opalenizny prezentują się lepiej w słońcu Florydy czy Arizony niż przykryte kurtkami i czapkami, na tle zimowej metropolii (pewnie w przerwie puszczą im “Kevin sam w domu”:).

P.S.
Po podaniu decyzji NFL do publicznej wiadomości większość mediów popełniała ten sam błąd – mimo, że na stadionie występują aż dwie drużyny z Nowego Jorku, geograficznie rzecz ujmując, obiekt znajduje się nie w Nowym Jorku, ale w East Rutherford, New Jersey. Rozumiem oburzenie mieszkańców New Jersey, którzy protestowali, że poprzez wpływ metropolii NY “mechanicznie” i błędnie są traktowani jako jej cześć. Poprawiam swój post zatem i ja.

Forbes podał listę dziesięciu najlepiej zarabiających trenerów w USA. Są na niej tylko szkoleniowcy z NBA i NFL. W przeciwieństwie do swoich kolegów z MLB i NHL, najlepsi trenerzy koszykówki i futbolu amerykańskiego mogą także szukać pracodawców na oferującym porównywalne zarobki rynku drużyn uniwersyteckich, co niewątpliwie podbija pensje.
Warto zwrócić uwagę na powracającego do NFL po rocznej przerwie Mike’a Shanahana (poprzednio Denver Broncos) i nowego trenera Seattle Seahawks Pete Carrolla (poprzednio trener Uniwersytetu Południowej Kalifornii):

1. Phil Jackson – Los Angeles Lakers (NBA)
Zarobki: $10.3 mln rocznie
Tytuły mistrzowskie: 10

2 . Bill Belichick – New England Patriots (NFL)
Zarobki: $7.5 mln rocznie
Tytuły mistrzowskie: 3

3. Mike Shanahan – Washington Redskins (NFL)
Zarobki: $7 mln rocznie/kontrakt 2010-2015
Tytuły mistrzowskie: 2

4. Larry Brown – Charlotte Bobcats (NBA)
Zarobki: $7 mln rocznie
Tytuły mistrzowskie: 1

5. Pete Carroll – Seattle Seahawks (NFL)
Zarobki: $7 mln rocznie/kontrakt 2010-2015
Tytuły mistrzowskie: 0

6. Mike D’Antoni – New York Knicks (NBA)
Zarobki: $6 mln rocznie
Tytuły mistrzowskie: 0

7. Don Nelson – Golden State Warriors (NBA)
Zarobki: $6 mln rocznie
Tytuły mistrzowskie: 0

8. Gregg Popovich – San Antonio Spurs (NBA)
Zarobki: $6 mln rocznie
Tytuły mistrzowskie: 4

9. Jeff Fisher
od 1994 z Tennessee Titans (NFL) – najdłużej w NFL z jedną druzyną
Zarobki: $5.75 million rocznie
Tytuły mistrzowskie: 0

10. Glenn “Doc” Rivers – Boston Celtics (NBA)
Zarobki: $5.5 mln rocznie
Tytuły mistrzowskie: 1

W ostatnich dwóch latach z ławek trenerskich NFL odeszło kilku długoletnich szkoleniowców (Mike Shanahan, Tony Dungy, Bill Cowher, Mike Holmgren), zastąpili ich młodsi i tańsi trenerzy. Powrót Shanahana i zatrudnienie Carrolla może świadczyć, że z właścicielami klubów NFL kryzys obszedł się łaskawie i nie boją się o przyszłość ligi. Wrażenie robi szczególnie decyzja Seahwaks, którzy zagwarantowali Petowi Carrollowi $7 mln rocznie, a muszą przecież wypłacić także $12 mln odszkodowania dla Jima Mora.

W lutym zakończył się sezon NFL. Znamy wyniki od strony sportowej. Przypomnijmy zatem z jakiej pozycji finasowej poszczególne drużyny startowały do sezonu 2009/10. Jak zwykle na kilka dni przed rozpoczęciem zmagań, magazyn Forbes opublikował ranking wartości zespołów NFL:

1. Dallas Cowboys – wartość 1,650 mld USD
2. Washington Redskins – wartość 1,550 mld USD
3. New England Patriots – wartość 1,361 mld USD
4. New York Giants – wartość 1,183 mld USD
5. New York Jets – wartość 1,170 mld USD
6. Houston Texans – wartość 1,150 mld USD
7. Philadelphia Eagles – wartość 1,123 mld USD
8. Tampa Bay Buccaneers – wartość 1,085 mld USD
9. Chicago Bears – wartość 1,082 mld USD
10. Denver Broncos – wartość 1,081 mld USD
11. Baltimore Ravens – wartość 1,079 mld USD
12. Carolina Panthers – wartość 1,049 mld USD
13. Cleveland Browns – wartość 1,032 mld USD
14. Kansas City Chiefs – wartość 1,027 mld USD
15. Indianapolis Colts – wartość 1,025 mld USD
16. Pittsburgh Steelers – wartość 1,020 mld USD
17. Green Bay Packers – wartość 1,019 mld USD
18. Miami Dolphins – wartość 1,015 mld USD
19. Tennessee Titans – wartość 1,000 mld USD
20. Seattle Seahawks – wartość 0,994 mld USD
21. Cincinnati Bengals – wartość 0,953 mld USD
22. New Orleans Saints – wartość 0,942 mld USD
23. Arizona Cardinals – wartość 0,935 mld USD
24. San Diego Chargers – wartość 0,917 mld USD
25. St Louis Rams – wartość 0,913 mld USD
26. Buffalo Bills – wartość 0,909 mld USD
27. San Francisco 49ers – wartość 0,875 mld USD
28. Detroit Lions– wartość 0,872 mld USD
29. Jacksonville Jaguars – wartość 0,866 mld USD
30. Atlanta Falcons – wartość 0,856 mld USD
31. Minnesota Vikings – wartość 0,835 mld USD
32. Oakland Raiders – wartość 0,797 mld USD

Kilka interesujących faktów:

• z przychodami rzędu 345 mln USD i zyskiem operacyjnym w wysokości ponad 90 mln USD - Washington Redksings - mimo słabych wyników sportowych, pozostają najbardziej dochodowym klubem NFL; stadion Redksins: FedEx Field, o pojemności 91.704 miejsc, jest w stanie pomieścić najwięcej kibiców w lidze.
• Drugim najbardziej zyskownym klubem są New England Patriots - 70,9 mln USD zysku operacyjnego. Na końcu klasyfikacji widnieją Seattle Seahawks i Oakland Raiders - odpowiednio 2,4 mln i 5,7 mln USD straty operacyjnej.
• Wycieczka na mecz “Patriotów” jest za to najbardziej kosztowna; wydać trzeba średnio 118 dolarów na osobę (bilet, parking, posiłek).
• Mimo recesji w USA, sytuacja biznesowa NFL jako przedsięwzięcia sportowo-inwestycyjnego, pozostaje znakomita. Według raportu Forbesa łączne przychody 32 drużyn wchodzących w skład ligi wzrosły o 7% do astronomicznej kwoty 7,6 mld USD.
• Każdy zespół z tytułu praw telewizyjnych otrzymał w sezonie 2008/09 94 miliony dolarów; dochody z biletów i koncesji stadionowych wyniosły średnio 59 mln USD na drużynę.
• Koszt płac dla zawodników wzrósł o 4% (średnia 135 mln USD na zespół)

We wrześniu 2010 r. będziemy mogli przekonać się jak koniec recesji, wyniki sportowe w minionym sezonie oraz decyzje personalne oraz businessowe podjęte w “off-season” wpłynęły na nowy ranking. Na przykład o ile wzrosła wartość New Orleans Saints, którzy po pierwszy tytuł mistrzowski sięgnęli, startując według wyceny Forbesa dopiero z 22 pozycji.

Kalendarz meczów NFL – rzecz dość skomplikowana, przynajmniej z europejskiego punktu widzenia, przyzwyczajonego do rozgrywek piłki nożnej na Starym Kontynencie. Konieczna za to w National Football League, ze względu na stosunkowo krótki sezon (16 meczów) i rozmiar Stanów Zjednoczonych.

Zrozumienie kalendarza ułatwia ocenę szans drużyny – mówi się o tzw. “schedule strength” – ze względu na różny poziom Dywizji, w danym sezonie zespół może grać przeciwko stosunkowo słabszym lub mocniejszym przeciwnikom niż miało to miejsce np. rok wcześniej.

Jak wiadomo 32 drużyny NFL podzielone są na 2 Konferencje (NFC, AFC) po 16 zespołów każda. W ramach każdej Konferencji drużyny podzielone są na cztery Dywizje. Innymi słowy w NFL mamy 8 Dywizji, a w każdej Dywizji cztery zespoły.

Drużyny będące w tej samej Dywizji grają ze sobą bardzo często; są też geograficznie położone stosunkowo blisko siebie.
Drużyny będące w tej samej Konferencji grają ze sobą w miarę często.
Jeżeli zespoły są w innych Konferencjach – stają przeciwko sobie raz na cztery lata (nie licząc oczywiście Superbowl – finał jest przecież pojedynkiem zwycięzców Konferencji).

Ciężko będzie pokazać to bez przykładu. Weźmy zatem na tapetę kalendarz meczów New Orleans Saints.

1. “Święci” z Nowego Orleanu występują w Dywizji NFC South. Jak co roku rozegrają zatem mecz i rewanż (jedno spotkanie na własnym boisku, drugi mecz na wyjeździe) z trzema zespołami ze swojej Dywizji: Atlanta Falcons, Carolina Panthers i Tampa Bay Buccaneers.
Daje to w sumie sześć spotkań.

2. New Orleans Saints zagrają też pojedyńcze spotkania przeciwko wszystkim drużynom z Dywizji NFC East: Dallas Cowboys, NY Giants,  Philadephia Eagles i Washington Redskins – w sumie cztery mecze (dwa spotkania na własnym boisku, dwa na wyjeździe).
To mecze “pomiędzy Dywizjami” z tej samej Konferencji. W tym roku zespoły NFC South staną naprzeciwko NFC East. W kolejnych sezonach, w cyklu trzyletnim, zmierzą się z drużynami z NFC North i NFC West.

3. A teraz najbardziej nietypowe rozwiązanie.
Saints zajęli w zeszłym sezonie w swojej Dywizji czwarte miejsce. Zagrają więc mecze z innymi drużynami z własnej Konferencji, które także zajęły w swoich Dywizjach czwarte miejsca: z Detroit Lions (IV miejsce NFC Notrh) i St.Louis Rams (IV miejsce NFC West).
W sumie dwa mecze – nie liczymy meczu z czwartym zespołem z NFC East (Washington Redkins), bo ten został uwzględniony w punkcie 2.

4. New Orleans Saints zagrają też pojedyńcze spotkania przeciwko wszystkim drużynom z Dywizji AFC East: Buffalo Bills, Miami Dolphins, New England Patriots, NY Jets.
To jedyne mecze w sezonie z zespołami z drugiej Konferencji.
W kolejnych latach, w cyklu czteroletnim, zmierzą się z drużynami z AFC North, AFC South i AFC West. W sumie cztery mecze (dwa spotkania na własnym boisku, dwa na wyjeździe).

UFF!!! W sumie 16 meczów w sezonie rozgrywanych przeciwko 13 różnym zespołom.

Taki układ gwarantuje, że drużyny zawsze stają naprzeciwko siebie co najmniej raz na cztery lata i odwiedzają dany stadion co najmniej raz na osiem lat – oczywiście są to skrajne przypadki dla zespołów występujących w różnych Konferencjach.
Zapewia także, że zawsze drużyna rozegra:

- co najmniej 4 mecze przeciwko zespołom, które w poprzednim sezonie zajęły w swoich Dywizjach pierwsze miejsca
- co najmniej 4 mecze przeciwko zespołom, które w poprzednim sezonie zajęły w swoich Dywizjach drugie miejsca
- co najmniej 4 mecze przeciwko zespołom, które w poprzednim sezonie zajęły w swoich Dywizjach trzecie miejsca
- co najmniej 4 mecze przeciwko zespołom, które w poprzednim sezonie zajęły w swoich Dywizjach czwarte miejsca.

Jak pisałem poziom drużyn w poszczególnych Dywizjach jest różny, np. bardzo silna NFC East i słabe AFC West i NFC West. Zatem to jak wygląda kalendarz meczów w danym sezonie może decydować o tym, czy zespół ma szansę na awans do play-off.

“Salary cap” to pomysł typowy dla sportów amerykańskich. W ogromnym skrócie. Władze ligi, właściciele i zawodnicy, na podstawie uzgodnień w układach płacowych (collective bargaining agreements), ograniczają administracyjnie budżety płacowe drużyn, w celu zapewnienia odpowiedniej zyskowności przedsięwzięcia oraz wyrównania szans zespołów z dużych i mniejszych (a właściwie bardzo dużych i tylko dużych) miast.

Poniżej kilka wyjaśnień na temat podstawowych mechanizmów obowiązujących w National Football League.

Salary cap - “Limit płacowy”

Limit płacowy przewidziany w NFL na sezon 2009 wynosi $123 miliony dolarów na drużynę. Do budżetów zespołów podlegających ograniczeniom “salary cap” wlicza się zarówno kontrakty podstawowe jak i wszelkie premie oraz bonusy. W pewnych okolicznościach, opisanych poniżej, do “limitu płacowego” wlicza się tylko część wynagrodzenia danego gracza.

Prorated signing bonuses - “Roczne rozliczanie bonusów za podpisanie kontraktu”

To istotna rzecz w zrozumieniu mechanizmu “salary cap”. Wartość premii za podpisanie kontraktu zostaje rozbita w ratach rocznych proporcjonalnie do okresu, na który umowa została zawarta. Na przykład bonus w wysokości 4 milionów USD za podpisanie 4-letniego kontraktu “zżera” z limitu płacowego 1 milion USD rocznie. To wyjaśnia dlaczego drużyna może płacić zawodnikowi w danym roku np. 5 milionów USD, ale tylko 2 miliony z tej sumy wliczają się do limitu – gracz otrzymuje na konto cały bonus w momencie podpisania kontraktu (money makes the world go round), ale w rozumieniu “salary cap”, bonus jest płacony w ratach i rozkłada się proporcjonalnie przez wszystkie lata trwania kontraktu.

Salary-cap hits - Nietrafione decyzje transferowe kosztują podwójnie.

Jeżeli drużyna chce pozbyć się zawodnika, któremu zapłaciła premię za podpisanie wieloletniego kontraktu, na przykład sezon wcześnej, w myśl mechanizmu przedstawionego powyżej, musi w momencie zwolnienia (lub transferu do innego zespołu) “wziąć na klatę” w danym roku całość nierozliczonej wartości bonusu. Taki system powoduje, że nietrafione transfery opiewające na wysokie kwoty, mogą zablokować rozwój drużyny na kilka lat – gracza fizycznie w zespole może już nie być, a udział jego gaży w ramach “salary cap” uniemożliwia potencjalne zatrudnienie innych obiecujących zawodników. Wyjaśnia również dlaczego w NFL nie ma praktycznie wymian w trakcie trwania sezonu.

Unrestricted free agent (UFA) - “Zawodnik nie podlegający restrykcjom transferowym”

Zawodnicy o statusie pozwalającym im podpisać bez ograniczeń kontrakt z każdą drużyną ligi.

Restricted free agent (RFA) – “Zawodnik podlegający restrykcjom transferowym”

Począwszy od 27 lutego, a skończywszy na tydzień przed kwietniowym draftem, zawodnicy mający za sobą co najmniej 3 lata gry w lidze, mogą oferować swoje usługi innym drużynom. Z zastrzeżeniem jednak, że klub chcący przejąć takiego gracza, powinien liczyć się z tym, że w zmian będzie musiał oddać dotychczasowemu “pracodawcy” zawodnika prawo wyboru w drafcie. Rodzaj prawa uzależniony jest od tego, w której rundzie zawodnik będący przedmiotem transakcji, został wybrany kiedy przychodził do NFL.

I tak na przykład, przejęcie zawodnika, który niegdyś został wybrany w 3 rundzie draftu, wymaga oddania takiego samego prawa w bieżącym roku..

Drużyna, dla której występował dotychczas zawodnik o statusie RFA, będący przedmiotem potencjalnej transakcji, ma zawsze tydzień na zaproponowanie identycznej oferty, jak zespół chcący go przejąć.

Stąd termin od 27 lutego (koniec poprzedniego sezonu) do tygodnia przed draftem. Dotychczasowy “pracodawca” ma 7 dni na decyzję: zapłacić więcej doświadczonemu i sprawdzonemu graczowi, czy uzyskać dodatkowe prawa do draftu i wprowadzić do zespołu świeżą krew.

W zależności od strategii transferowej na przyszły sezon, drużyny mogą też poniekąd wyprzedzić fakty i zapobiec podkupywaniu zawodników poprzez zaproponowanie swojemu graczowi oferty wstępnej (tender offer). Polega to na tym, że standardowo futbolista mający za sobą co najmniej 3 lata gry w lidze, któremu skończył się kontrakt, otrzymuje ofertę kontraktu rocznego w wysokości 1,010 miliona USD.

Jeżeli jednak zaoferuje mu się na przyszły sezon 1,545 miliona USD, inny zespół, aby go przejąć, będzie musiał oddać prawo wyboru w I rundzie draftu (niezależnie od tego, w której rundzie zawodnik będący przedmiotem transakcji, został wybrany kiedy przychodził do NFL).

Jeżeli dotychczasowy zespół zaproponuje graczowi ofertę wstępną na poziomie 2,198 mln USD, aby go przejąć, inna drużyna musiała by oddać w zamian prawa wyboru w I i III rundzie draftu.

Oferta wstępna w wysokości 2,792 miliona USD na przyszły sezon, gwarantuje dotychczasowemu klubowi prawa wyboru w I i II rundzie draftu.

Transition tags – “Kandydat do Elty Ligi”

Jeżeli zawodnik otrzyma od innego klubu propozycję rocznego kontraktu w wysokości co najmniej średniej z 10 najwyższych zarobków na danej pozycji w lidze, jego dotychczasowa drużyna ma 7 dni na zaproponowanie identycznego kontraktu. Brak takiej kontrpropozycji oznacza, że dotychczasowy klub nie otrzyma żadnej rekompensaty w formie praw wyboru w drafcie, gdyby zawodnik zdecydował się zmienić klub.

Franchise tags – “Gracz kluczowy dla drużyny – Elita Ligi”

Klub ma możliwość ograniczenia “wolności transferowej” zawodnika poprzez przyznanie mu statusu gracza kluczowego. Aby to zrobić musi zaoferować co najmniej średnią z 5 najwyższych zarobków na danej pozycji w lidze.

Jeżeli inny zespół chciałby zatrudnić takiego zawodnika, musi oddać w zamian prawa do dwóch wyborów w I rundzie draftu lub zaproponować satysfakcjonującą wymianę.

Płaca minimalna:

Płaca minimalna w NFL jest uzależniona od stażu w lidze i wynosi:

rookies: $310.000; gracze w drugim sezonie: $385.000; gracze w trzecim sezonie: $460.000; gracze w czwartym sezonie: $535.000; gracze mający na koncie występy w 5,6,7 sezonach: $620.000; gracze mający na koncie występy w 8,9,10 sezonach: $745.000; gracze mający na koncie występy w więcej niż 10 sezonach: $845.000.

NHL w ramach “salary cap” przewiduje także pewne ułatwienia w zatrudnianiu weteranów ligi. I tak np. wynagrodzenie gracza, który rozpoczyna swój 11 sezon i podpisuje roczny kontrakt na poziomie płacy minimalnej ($845.000), do “limitu płacowego” będzie się wliczać tylko w wysokości $460.000.

Wszystko to powoduje, że aspekt menadżerski i strategia budowania zespołu w NFL jest grą samą w sobie. Nie wystarczą pieniądze, trzeba mieć jeszcze PLAN.

Jak podały agencje - Eli Manning - quarterback New York Giants, ma szanse zostać w następnych latach najlepiej zarabiającym graczem NFL. Podobno strony uzgodniły kontrakt w wysokości 97 mln USD za 6 lat występów w barwach “Gigantów”. Eli zarabiał będzie 15,3 mln USD rocznie i tym samym “zakasował” starszego brata Paytona Manninga (rozgrywający Indianapolis Colts zarabia 14,17 mln USD na rok).

Gwoli ścisłości, w samym sezonie 2009/10, najlepiej opłacanym graczem NFL będzie Julius Peppers z Carolina Panthers – $16,7 mln (ale tylko roczny kontrakt).